Recenzja książki „Poezja. 1” Tadeusza Różewicza

O autorze

Tadeusz Różewicz był poetą, dramaturgiem oraz prozaikiem. Należał do pokolenia Kolumbów i walczył w Armii Krajowej pod pseudonimem „Satyr”. Nawet na polu walki tworzył wiersze, które budziły podziw partyzantów. Współpracował także ze swoim bratem Stanisławem, pomagając mu przy scenariuszach aż do siedmiu filmów.

O książce

To wydanie ma już swoje lata, pochodzi bowiem z 1988 roku, ale mimo to pozostaje chyba najlepszym zbiorem jego dorobku, jaki miałam okazję widzieć. Dwa tomy mieszczą obszerną kolekcję poezji, kilka dramatów, a dla spragnionych więcej istnieje także dylogia dedykowana w całości teatrowi. Odnalazłam tu wiele wierszy, których nie ma w Internecie i w innych wydaniach. To właśnie sprawia, że cenię tę pozycję podwójnie. Zanim zdecydowałam się na zakup własnego egzemplarza, kilkukrotnie wypożyczałam go z biblioteki szkolnej.

Moja opinia

Z twórczością Różewicza zetknęłam się jeszcze w szkole podstawowej i do dziś pamiętam, jakbym zaledwie wczoraj po raz pierwszy czytała „List do ludożerców”. Od tamtej chwili stopniowo, choć konsekwentnie, zagłębiałam się w dorobek pisarza, a z każdym kolejnym wierszem rosło moje uznanie dla jego kunsztu. Obecnie wiersz „Zostawcie nas” jest moim faworytem.

Autor wypracował własny, rozpoznawalny styl, określany mianem różewiczowskiego lub „poezji nagich faktów”. Pozbawiony ozdobników stylistycznych, patosu i klasycznej wersyfikacji sprowadza się do prostych słów, szarej codzienności i surowej prawdy. To właśnie ta nagość przyciągnęła mnie najbardziej. Każdy wiersz wstrząsa i skłania do refleksji. Niektóre utwory wymagają jednak głębszego kontekstu: znajomości biografii Różewicza czy okoliczności ich powstania. Wtedy nabierają dodatkowego wymiaru, stają się czymś więcej niż zwykłymi słowami na kartce i przywierają do myśli niczym pijawka.

Ten rodzaj literatury zawsze był mi najbliższy i sądzę, że tak pozostanie, ponieważ niezależnie od tego, ile razy przeczytam ten sam utwór, tekst wciąż działa z taką samą siłą, a czasem odkrywam w nim detale, które wcześniej umknęły mojej uwadze.

Komu polecam

„Poezje. 1” Tadeusza Różewicza polecam wszystkim bez wyjątku. Prosty, codzienny język sprawia, że wiersze czyta się z łatwością, choć ich treść wnika głęboko w duszę czytelnika. Poeta potrafi zaszczepić swoją surową poezję w umyśle odbiorcy na długo, dlatego uważam, że każdy, kto lubi refleksję, powinien uczynić go lekturą obowiązkową.

Opis bibliograficzny książki: 
Autor: Tadeusz Różewicz
Tytuł: „Poezja. 1”
Wydawnictwo: Literackie
Miejsce i rok wydania: Kraków 1988

Więcej informacji:
„Poezja. 1” – lubimyczytać.pl